Natriumchloriet (sodium chlorite) en chloordioxide ( stabilised Chlorine Dioxide).

Wat natriumchloriet/chloordioxide gemeen hebben met zuurstofmoleculen (waterstofperoxide) is de anti-bacteriële werking.

In de ingrediëntenlijsten van verschillende fabrikanten wordt soms gesproken over natriumchloriet, soms over chloordioxide en ook wel over gestabiliseerde chloordioxide. Het lijkt erop dat de ene fabrikant de ruwe voorfase (Sodium Chlorite) en de andere het eindproduct (Chlorine Dioxide) op de ingrediënten lijst zet.

Het chemische proces in het kort

Natriumchloriet (sodium chlorite) wordt gemaakt via chemische of elektrochemische reductie van natriumchloraat tot chloordioxidegas. Chloordioxide wordt dan opgelost in waterig natriumhydroxide (caustic soda = basisch) en gereduceerd met behulp van waterstofperoxide (zuurstof!) om natriumchloriet te vormen. 

In een vloeistof moet natriumchloriet gestabiliseerd worden met zuur (> pH 3, vergelijkbaar met azijn, wijn en zuurkool). Dat voorkomt dat het natriumchloriet ontploft in de fles.

Dit wordt ook wel verzuurd of aangezuurd natriumchloriet (ASC, Acidified Sodium Chlorite) genoemd. ASC wordt geproduceerd door een eetbaar zuur als citroenzuur, appelzuur of natriumwaterstofsulfaat) aan een waterige oplossing van natriumchloriet (NaClO2) toe te voegen.

Samen met het zuur vormt natriumchloriet een stabiel chloorig zuur (HClO2), dat vervolgens een mengsel kan vormen met chloriet (ClO2), chloordioxide (ClO2) en chloride (Cl). Het resultaat is een ​​oxidatieve oplossing met oxychloor-verbindingen met anti-microbiële eigenschappen.

Er zijn 5 manieren voor het maken van chloordioxide, maar de meest gebruikte is het Hooker R-2-proces, dat chloordioxide genereert uit natriumchloraat.

Natriumchloriet wordt geproduceerd als waterige oplossing of als vaste stof, die uit ongeveer 80% natriumchloriet en 20% natriumchloride bestaat. De productie is gebaseerd op een reactie van chloordioxide in een natriumhydroxide-oplossing, waarbij waterstofperoxide wordt gebruikt als reductiemiddel.

Natriumchloriet wordt vervaardigd in drie fasen: chloordioxide, natriumchloriet en terugwinning. Natriumchloraat is een bijproduct van het gebruik van chloor of chloorhoudende producten, bijvoorbeeld bij de ontsmetting van water.

Speeksel heeft een pH-waarde van 6,5 (net niet neutraal, pH 7) zodat de chloordioxide wordt afgegeven in de mond. Maar ook: hoe zuurder de mond, hoe meer chloordioxide vrij zal komen (zie onder Mondzorg in het verhaal over Oxyfresh-Oxygene).

Fabrikant Atemfrish en sodium chlorite

De formules van de verschillende fabrikanten zijn gepatenteerd, dus men zal voor het eindproduct (mondwater) verschillende productiemethoden hebben. In alle gevallen zal er natriumchloriet worden gebruikt dat in de mond chloordioxide gaat afgeven.

Atemfrisch mondwater en tandpasta bevat sodium chlorite, sodium hydroxide en sodium bicarbonaat.

1: Ook chloordioxide, maar als ingrediënt wordt de “ruwe voorfase” vermeldt.

2: Natriumhydroxide (Sodium Hydroxide)

3 bi-carbonaat om pH-waarde te verhogen, onschuldig.

1. Natrium chloriet (Sodium Chlorite)

Natriumchloriet (NaClO2) is het natriumzout van waterstofchloriet. De stof komt voor als zwak-corrosieve, witte kristallen of schilfers. De stof wordt gebruikt in de productie van papier. Textone is de handelsnaam van het commerciële product.

In het Engels:

“The main application of sodium chlorite is the generation of chlorine dioxide for bleaching and stripping of textiles, pulp, and paper. It is also used for disinfection of municipal water treatment plants after conversion to chlorine dioxide.

2. Natriumhydroxide (Sodium Hydroxide)

Natriumhydroxide, ook wel caustische of bijtende soda genoemd, is een anorganische verbinding met als brutoformule NaOH. De stof komt voor als een witte, hygroscopische vaste stof, die zeer goed oplosbaar is in water. Tijdens het oplossen komt een grote hoeveelheid warmte vrij. De uiteindelijke oplossing wordt ook wel aangeduid als natronloog. Deze waterige oplossing is een sterke base en verdringt zwakkere basen uit hun zouten. Natriumhydroxide is zeer corrosief en kan ernstige brandwonden veroorzaken. De stof geleidt niet in vaste vorm, maar is een elektrolyt en geleidt dus wel in een mengsel met water. In vloeibare vorm geleidt NaOH ook.

3. Natrium bi-carbonaat (Sodium Bicarbonate – baking soda)

Natriumwaterstofcarbonaat, ook aangeduid als natriumbicarbonaat en dubbelkoolzure soda, is een witte kristallijne stof die ook wordt gebruikt in bakpoeder als rijsmiddel in plaats van gist.

Als toevoeging voor levensmiddelen heeft het E-nummer E 500 (ii). Het wordt ook wel gebruikt in bluspoeder in brandblusapparaten of als mild poets- of schuurmiddel, vooral in huishoudelijke context in Engeland, of als zuiveringszout, bestanddeel van maagtabletten tegen brandend maagzuur. Bij menging met een zuur ontleedt het waarbij koolzuurgas vrijkomt.

Hoe werkt het ?

Gestabiliseerde chloordioxide wordt al meer dan 50 jaar gebruikt bij waterzuivering. Het elimineert micro-organismen zonder schadelijke stoffen achter te laten. En dat is voor drinkwater natuurlijk essentieel. Dit in tegenstelling tot chloor, dat verbindingen aangaat met organische verontreinigingen. Dit laat niet alleen chloor, maar ook schadelijke verbindingen met organische stoffen in het water achter.

Oxygene is de door Oxyfresh geregistreerde naam voor gestabiliseerde chloordioxide. Oxyfresh heeft de volledige controle over het productieproces van Oxygene, om ervoor te zorgen dat de gebufferde oplossing een neutrale pH-waarde (zuurgraad) behoudt en altijd aan de hoogste kwaliteitsnormen voldoet.

Chloordioxide desinfecteert volgens een oxidatie-reductie-reactie. Dit is een chemisch proces waarbij stoffen elektronen aan elkaar afstaan en zo letterlijk afgebroken worden. In geval van stank zijn vluchtige zwavelverbindingen (VSC’s) de moleculen die geoxideerd moeten worden. Dat gebeurt volgens de chemische reactie H2S + 2NaClO2 = 2NaCl + SO4 + 2H +.

Oxygene oxideert de zwavelhoudende moleculen snel en volledig. De eindproducten die dit proces oplevert zijn: natriumchloride, een in water oplosbaar sulfaat-anion en twee waterstofatomen. De 2H + reageert met de natriumcitraatbuffer om citroenzuur te vormen. Deze eindproducten zijn allemaal onschadelijk en volkomen veilig. Dit maakte chloordioxide heel geschikt om drinkwater te zuiveren. Daarnaast is het in de vorm van Oxygene heel effectief in mondzorg-producten en voor het neutraliseren van geuren.

Mondzorg

Oxygene in de mondzorg-producten van Oxyfresh, zoals bijvoorbeeld mondwater, blijft stabiel in inactieve staat (in de fles). Het wordt pas geactiveerd als de pH-waarde van de omgeving wordt verlaagd.

In de mondholte wordt de formule pas geactiveerd door de zuurgraad van het speeksel. Hoe lager de pH-waarde van het speeksel, des te meer de chloordioxide wordt geactiveerd. Naarmate er meer bacteriën in de mond leven, is het speeksel zuurder (= lage pH). Het mooie is dat hierdoor Oxygene alleen maar actiever wordt. Nog even afgezien van het principe van hoe langer in de mond, hoe groter de activering en effectiviteit. Eenmaal in de mond en geactiveerd, oxideert Oxygene de zwavelbindingen, waardoor ze afgebroken worden. 

Het neutraliseren van de vluchtige zwavelverbindingen (VSC’s), die verantwoordelijk zijn voor nare geuren zoals een slechte adem, is niet het enige voordeel van de oxidatie. Het gaat nog verder. 

VSC’s ontstaan vooral door de werking van gram-negatieve, anaërobe orale bacteriën op zwavelhoudende aminozuren, die zijn afgeleid van peptiden en eiwitten in onder andere speeksel, voedselresten, bloed en epitheel-cellen. 

De belangrijkste VSC’s zijn waterstofsulfiden en methaanthiol (methylmercaptaan), een organische zwavelverbinding. Deze bacteriële bijproducten doen meer dan alleen nare geuren veroorzaken. Onderzoek toont aan dat ze de eerste stap vormen in de vernietiging van het parodontium (steunweefsel van de tand, waaronder het tandvlees) door micro-organismen. VSC´s verzwakken de buitenste laag van het tandvlees, waardoor bacteriën en hun schadelijke producten dieper door kunnen dringen en het collageen in de weefsels aantasten.

Dit leidt tot tandvleesontsteking, die bij verwaarlozing steeds dieper het steunweefsel aantast. Uiteindelijk verdwijnt zelfs het kaakbeen (parodontitis). Alle reden om dit vernietigende proces bij het begin te stoppen.

Tot zover de werking van specifiek Oxygene, in de algemene info over chloordioxide (bron 2) wordt ook nog vermeld dat chloordioxide niet alleen geuren, maar ook de bacteriën zelf aanpakt. Zo wordt de celwand gepenetreerd en reageert het direct met aminozuren en het RNA in de cellen. Hierdoor worden celprocessen onderbroken en de aanmaak van eiwitten voorkomen.

Ingeval van een virus gaat het iets anders. Hierbij veroorzaakt chloordioxide door middel van hydrolyse (de splitsing van een chemische verbinding door opname van water) van eiwitten tot aminozuren. Anders gezegd doodt chloordioxide virussen door eiwitvorming te voorkomen.

Geurverwijderaar

Ook in Oxyfresh Pet Deodorizer is het hoofdbestanddeel Oxygene, de gestabiliseerde chloordioxide. De Geurverwijderaar is speciaal bedoeld voor het verwijderen van de geuren die huisdieren kunnen verspreiden, zoals in kattenbakken, benches en kooien, maar ook in banken, kleding, beddengoed en tapijt. Dit alles gif- en geurvrij en volkomen veilig. Zo veilig, dat je de Geurverwijderaar ook rechtstreeks op je huisdier kunt sprayen.

In tegenstelling tot de gebruikelijke geurverdrijvers en luchtverfrissers, die stank maskeren, breekt ook hierbij Oxygene de VCS’s die de stank veroorzaken af. Dit gebeurt al in 60 seconden op moleculair niveau, volgens het hierboven beschreven chemische proces.

Oxygene versus waterstofperoxide

Oxygene werkt, zoals we hierboven hebben gezien, op basis van oxidatie. Het ongewenste aspect van waterstofperoxide is dat het biochemische reacties veroorzaakt, die een nog giftiger stof genereren: hydroxyl-radicaal, de meest schadelijke van giftige zuurstofmetabolieten (Haber Weiss-reacties).

Gestabiliseerde chloordioxide is, in tegenstelling tot waterstofperoxide, een oxidatiemiddel met niet-giftige afbraakverbindingen. Het belangrijkste is dat er geen vrije radicalen bij het oxidatieproces vrijkomen.

Bronnen

http://www.madehow.com/Volume-6/Sodium-Chlorite.html

https://www.fao.org/fileadmin/templates/agns/pdf/jecfa/cta/68/Acidified_Sodium_Chlorite.pdf

https://www.im3vet.com.au/iM3AU/media/Documents/Oxygene_how_it_works.pdf

https://www.lenntech.com/processes/disinfection/chemical/disinfectants-chlorine-dioxide.htm#ixzz6faAWw2F1

https://www.wetenschapsforum.nl/viewtopic.php?t=161716